HULAJNOGA ELEKTRYCZNA oraz URZĄDZENIE TRANSPORTU OSOBISTEGO są dozwolone DO LAT 18!

Nowelizacja przepisów Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 988; dalej: Prd) oraz Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.; dalej: Ukp), która weszła w życie w dniu 20 maja 2021 r. na mocy Ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 720; dalej: Ustawa zmieniająca), zezwoliła na poruszanie się po drogach publicznych przez dwa nowe rodzaje pojazdów, jakimi są „hulajnoga elektryczna” oraz „urządzenie transportu osobistego”.

Czy jednak osoba, która ukończyła 18 lat, może być kierującym hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego?
Okazuje się, że w świetle faktycznie obowiązujących przepisów Prd i Ukp – NIE MOŻE!

 

 

Zgodnie z art. 2 pkty 20, 31 i 47b-47c Prd, w brzmieniu ustalonym przez art. 1 Ustawy zmieniającej:

Jaki jest wymagany przez przepisy R(UE)165/2014 OBOWIĄZKOWY zapas papieru do TACHOGRAFU CYFROWEGO?

Tachograf cyfrowy – z samej zasady zapisuje dane w postaci elektronicznej, co oczywiście ułatwia zarówno przechowywanie tychże danych, jak i ich analizę do celów rozliczeniowych i kontrolnych. Bywają jednak takie sytuacje, w których konieczne jest wykonanie wydruku zapisanych danych – a wówczas niezbędny jest specjalny, homologowany papier.

 

Konieczność zapewnienia odpowiedniego zapasu wykresówek do tachografu analogowego oraz papieru do tachografu cyfrowego została zapisana w art. 33 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 (dalej: R(UE)165/2014), według którego:

Dlaczego właściwie „NIE JEŻDŻĘ NA MAGNESIE”...? (Polski Traker 3/2019)

Przewoźnicy drogowi narzekają, że koszty prowadzenia działalności stale rosną, zaś frachty - już niekoniecznie. Jest to niestety przykra i powszechnie znana prawda...

Z całą mocą należy jednak podkreślić, że jazda na magnesie oraz korzystanie z wszelkiego rodzaju innych nielegalnych metod, mających na celu rejestrowanie nieprawdziwych danych dotyczących aktywności kierowcy, bynajmniej nie stanowią rozwiązania, lecz jedynie pogłębiają problem!

 

Fałszowanie danych tachograficznych jest metodą, przy użyciu której nieuczciwi przewoźnicy usiłują realizować przewozy, które byłyby możliwe do wykonania albo w załodze, albo w o wiele dłuższym czasie, albo przy użyciu kilku pojazdów (np. poprzez sukcesywne przekazywanie naczepy z towarem).

Kierowcy, którzy godzą się na branie udziału w procederze poświadczania nieprawdy w dokumentach (czy to z całkowitą premedytacją, czy może jedynie w rezultacie manipulacji w stylu „Jeżeli nie użyjesz magnesu, to nie dojedziesz do domu!”), faktycznie robią krzywdę sobie i innym.

Czy Inspekcja Transportu Drogowego nie może kontrolować przestrzegania czasu pracy kierowcy zatrudnionego na podstawie stosunku pracy?

Czy prawdą jest, że Inspekcja Transportu Drogowego, w odniesieniu do kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy, może kontrolować jedynie przestrzeganie norm dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, przerw i okresów odpoczynku, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 i Umowie AETR, zupełnie jednak pomijając określone w dyrektywie 2002/15/WE i ustawie o czasie pracy kierowców normy i limity dotyczące „czasu pracy kierowcy” i pozostawiając te kwestie do wyłącznej kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy...?

 

 

Zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego zostały określone w ustawie o transporcie drogowym.